อีกมุมหนึ่งที่อ่าวมาหยา

สำหรับแหล่งท่องเที่ยวเหล่านี้นักท่องเที่ยวแบบ one day trip จากบริษัททัวร์หลายแห่งอาจไม่มีบรรจุอยู่ในโปรแกรม มีแต่โปรแกรมเที่ยวเกาะพีพีเลอันเป็นที่นิยม ซึ่งพี่ปลัดเรียกขานมันว่าทะเลในอ้อมกอดของภูเขา เพราะพีพีเล เป็นเกาะที่เต็มไปด้วยหินปูนและหน้าผาสูงชันที่อุดมไปด้วยจุดท่องเที่ยวน่าสนใจมากมาย ไม่ว่าจะเป็น
       
        ถ้ำไวกิ้ง ที่ภายในมีภาพเขียนสีสมัยประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเป็นเขตสัมปทานนกนางแอ่น นักท่องเที่ยวจึงทำได้เพียงล่องเรือชมปากถ้ำเท่านั้น
       
        อ่าวโละซามะ อ่าวเล็กๆไม่มีชายหาด เป็นจุดเล่นน้ำ ดำน้ำดูปะการังชั้นดีเพราะโลกใต้ทะเลที่นี่สวยงามไม่เบา
       
        อ่าวปิเละ มีลักษณะเป็นลากูน(Lagoon) หรือทะเลในที่ถูกโอบล้อมด้วยหน้าผาสูงชันเกือบทุกด้าน น้ำทะเลที่นี่สวยงามใสปิ๊งนิ่งเขียวจนหลายคนขนานนามให้เป็น”สระว่ายน้ำกลางทะเล”เลยทีเดียว
       
        และจุดที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวงก็คือ “อ่าวมาหยา” อันสวยสดงดงาม น้ำทะเลใสสวยใสเป็นสีเขียวมรกต หาดทรายกว้างขาวสะอาดเนียนนุ่มเท้า
       
        อ่าวมาหยา ถูกเคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องเดอะบีช(The Beach) ซึ่งด้านหนึ่งส่งผลลบ เนื่องจากแนวสันทรายส่วนหนึ่งบนหาดพังทลายเพราะมีการขุดพืชหน้าดินเพื่อใช้ในการถ่ายทำ ทำให้ชายหาดถูกคลื่นลมกัดเซาะทรายหายไปเรื่อยๆ
       
        ส่วนอีกด้านหนึ่งส่งผลบวก เพราะด้วยความโด่งดังของเดอะบีช ทำให้ผู้ชมเห็นความงดงามของอ่าวมาหยา จึงมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางกันมาไม่ได้ขาด ชนิดหัวกระไดอ่าวไม่แห้งในช่วงไฮซีซั่น ซึ่งก็ทำให้วันนั้น วันที่ผมไปเยือน อ่าวมาหยาเต็มพรึ่ดไปด้วยนักท่องเที่ยวต่างชาติชนิดที่หากรุ๊ปทัวร์ไทยไม่เจอ จนผมอดคิดเล่นๆไม่ได้ว่า “...นี่ตูมาเที่ยวทะเลเมืองนอกหรือไงฟะ...”
       
        แต่ก็นี่แหละนี่มันคือมายาคติทางการท่องเที่ยวแบบไทยๆที่ เกาะดังๆ ทะเลสวยๆงามๆ ในช่วงไฮซีซันจะกลายสภาพเป็นเมืองย่อมๆของฝรั่งไป ซึ่งนี่คือสิ่งที่เราปฏิเสธไม่ได้ เพราะการท่องเที่ยวคือหนึ่งในรายได้หลักในการทำเงินให้ประเทศชาติ
       
        อย่างไรก็ตามแม้ว่าเราอาจจะต้องง้อนักท่องเที่ยวฝรั่งบ้างในหลายๆครั้ง แต่ก็ไม่ควรง้อชนิดเลอเลิศประเสริฐศรีจนนักท่องเที่ยวฝรั่งกลายเป็นพระเจ้าไป ในขณะที่นักท่องเที่ยวคุณภาพชาวไทยกับถูกผู้ประกอบการ- พนักงานคนไทยบางคนแสดงพฤติกรรมดูถูกรังเกียจนักท่องเที่ยวชาวไทยด้วยกัน
       
        ชนิดที่ทำได้แค่เพียง “ทำใจ”